Zo rond mijn 12e is het begonnen. Rugpijn na bukken, rugpijn bij het gaan liggen, rugpijn bij tillen. Binnen 4 jaar heb ik 3 fysiotherapeuten bezocht, speciaal voor mijn rug en zere schouders. Meestal kreeg ik een hoop zware oefeningen mee en de rug- en schouder pijn nam zelfs toe. Sporten en tillen ging niet meer. Een kennis van mij had een proefles T’ai-chi ch’uan bij Wim Maulany gevolgd en was zo enthousiast dat ze mij er ook mee kennis wilde laten maken. Het enige wat ik van T’ai-ch wist, was dat het bewegen en lang stilstaan zou worden. Ik was dan ook verbaasd dat ik na twee lessen T’ai-chi een stuk gemakkelijker staand kon functioneren. Na een halfjaar ontdekte ik dat het mij rustig maakte en mijn rug en schouders speelden minder vaak op. Na een jaar kwam ik fit van T’ai-chi terug, zelfs als ik er moe naar toe gegaan was. Dat is niet gering gezien ik vanaf mijn 15e M.E.- patiente ben (chronisch vermoeidheidsyndroom).
Ik heb geleerd dat ik door een betere lichaamshouding de verkeerde druk op mijn onderrug kan verminderen, waardoor ik veel minder vaak pijn heb. Toen ik Wim Maulany op de hoogte stelde van de ontwikkeling omtrent mijn rugpijn, heeft hij mij iedere twee weken een nieuwe oefening, speciaal voor mijn rugspieren gegeven. Door gevoelsmatig en langzaam opbouwen heb ik het gevoel weer controle over mijn rug te hebben. Als ik er een aantal dagen meer last van heb, let ik extra op mijn houding en voer ik de oefeningen wat voorzichtiger uit, meer als een massage van de spieren.