Eind november 2008 kwam ik onverwacht thuis te zitten met een burn-out. Opeens gaf mijn lichaam aan dat het klaar was. Met coaching leerde ik me bewust worden van ingesleten patronen. Stap voor stap werd ik me er bewust van en ging ik op weg om beter naar mijn lichaam te luisteren en meer in het hier en nu te zijn. Mijn ontspanning zocht en vond ik in nieuwe hobby’s waaronder yoga en schilderen. Tijdens de yoga lessen ontdekte ik in plaats van steeds verder te ontspannen merk ik eigenlijk elke keer een stapje terug deed. Fysieke ontspanning in de vorm van loslaten van spanning in mijn spieren bleek een heel lastige te zijn. Met name spanning rond mijn middenrifspier voelde ik wel maar ik had geen idee hoe ik er iets aan kon veranderen.
Zo ben ik gaan zoeken op internet en kwam op de site van Wim Maulany uit. Ik schreef me in op een workshop om te leren de middenrifspier te ontspannen. Helaas bleken er te weinig andere geïnteresseerden op dat moment te zijn. Wim nodigde mij uit voor een privé-consult. Enigzins terughoudend reageerde ik hierop. Ook omdat ik twijfelde of het niet wat veel zou zijn - naast coaching en yoga – ik had me immers ingesteld op een eenmalig iets.
Wim wist me uit te leggen dat zijn methodiek niet te vergelijken was met andere vormen. Ik besloot toch een keer te komen en daar heb ik nog geen spijt van gehad. Vanuit de yoga had ik mijn focus vooral op de ademhaling het is alleen spanning vasthield rond mijn middenrif. Wim liet me voelen dat ik het op heel veel andere plaatsen ook doe – bijvoorbeeld in mijn nek, in mijn kuiten en knieën. Ook liet hij me zelf voelen dat als ik op een plek ontspan, de spanning direct naar een andere plaats gaat. Maar omdat mijn aandacht op die ene plek is (met mijn ademhaling) denk ik dat de spanning vermindert is. In hele kleine stapjes werken we samen aan het verder kunnen ontspannen van mijn lichaam. Niet alleen bij mijn middenrif, maar ook op ander plaatsen. Ik ben blij dat ik Wim de kans heb gegeven te laten zien hoe hij mijn kan helpen.
Angela Monincx